Występujące w wodzie związki żelaza i manganu mają szkodliwy wpływ zarówno na zdrowie człowieka jak i na instalację oraz urządzenia. Powodują zarastanie instalacji, zażółcenie urządzeń sanitarnych i domowych.
Zawartość żelaza w wodach podziemnych waha się od zawartości śladowych do kilkudziesięciu mg Fe/dm3. Może ono występować jako: rozpuszczone i bezbarwne żelazo dwuwartościowe lub jako utlenione, wytrącające się w postaci czerwonego osadu, żelazo trójwartościowe. Związki żelaza w wodzie mogą pochodzić z: gleby, ze ścieków przemysłowych odprowadzanych do naturalnych zbiorników i do ziemi, z wód kopalnianych oraz z korozji rur i zbiorników żelaznych.
Odżelazianie polega na zamianie występujących w wodzie związków
żelaza w postaci rozpuszczonej w związki nierozpuszczalne,
które są zatrzymywane na złożu filtracyjnym. Warunkiem koniecznym
aby to osiągnąć jest napowietrzanie wody. W wyniku napowietrzania
usuwany jest z wody wolny CO2 , dzięki czemu podwyższa się
odczyn wody.
Sole
żelaza hydrolizują w wodzie stosunkowo łatwo, tworząc rozpuszczalne
wodorotlenki Fe(OH)2, które następnie są utleniane rozpuszczonym
w wodzie tlenem do nierozpuszczalnych i wytrącających się
wodorotlenków żelazowych.
Fe(HCO3)2
+ H2O - Fe(OH)2 + 2CO2 + H2O
2Fe(OH)2
+ 1/2O2 + H2O - 2Fe(OH)3
Jeżeli
sole żelaza występują jako siarczany FeSO4, wynikiem hydrolizy
jest wodorotlenek żelazawy i kwas siarkowy.
FeSO4
+2 H2O - Fe(OH)2 + H2SO4
Pod
wpływem tlenu (w czasie procesu napowietrzania) wodorotlenek
żelazawy przechodzi w wytrącający się wodorotlenek żelazowy,
natomiast wywiązujący się kwas siarkowy może obniżyć odczyn
wody do wartości <5, przy której proces odżelaziania
ustaje. W takim przypadku, o ile woda nie zawiera dostatecznej
ilości węglanów samorzutnie zobojętniających kwasy, należy
ją zalkalizować wodorotlenkiem wapnia.
FeSO4
+ Ca(OH)2 - CaSO4 + Fe(OH)2
i
dalej
2Fe(OH)2
+ 1/2O2 + H2O - 2Fe(OH)3
Warunkiem
szybkiego przebiegu procesu utleniania żelaza dwuwartościowego
do trójwartościowego jest osiągnięcie w czasie napowietrzania
jak najwyższego odczynu. Na utlenienie 1 mg żelaza zużywa
się teoretycznie 0,143 mg tlenu.
Oferujemy szeroką gamę odżelaziaczy
EKO-OPTIMO w dwóch wersjach:

-
EKO-OPTIMO 100-205 o wydajnościach 0,4-5,0 m3/h
-
EKO-OPTIMO 160-480 o wydajnościach 1,0-23,0 m3/h
Charakterystyka odżelaziaczy seria
EKO-OPTIMO:
-
skutecznie usuwają z wody żelazo do 20 mg/l i mangan do 3,0 mg/l
-
nowoczesne głowice sterujące
-
wysokowydajne złoża o właściwościach katalitycznego utleniania związków żelaza i manganu.
-
urządzenie wyposażone w elektroniczny lub elektromechaniczny kontroler nadzorujący cykl płukania złoża
-
odporny na korozję zbiornik z włókien szklanych o zwiększonej wytrzymałości
-
niskie koszty eksploatacji
-
najwyższa jakość za niską cenę